Onderwijs en topsport
Sofia doet topsport en dat is bepalend voor hoe haar leven eruit ziet. Ze eet volgens specifieke schema’s en slaapritmes worden aangepast aan tijdzones van regio’s waar wedstrijden en trainingskampen zijn. Educatief gezien proberen we het maximale te halen uit wedstrijden, door in te zoomen op thema’s die de wedstrijdregio’s bieden en daar de juiste experts bij te zoeken. Want laten we eerlijk zijn: als sponsors en team zoveel moeite doen om mensen op een locatie te krijgen, dan zou het gek zijn als je alle educatieve mogelijkheden daarvan negeert. Het afgelopen WK was in Amerika en dat gaf ons best een aantal mogelijkheden die Europa wat minder uitgebreid kan bieden.
Het spreekt voor zich dat de inheemse Amerikanen onze grootste aandacht hadden, aangezien we in ons thuisonderwijs veel gebruik maken van elementen en aanpak uit de stamcultuur. We bezochten diverse stammen en leerden daar in workshops hoe ze bosbeheer deden, maar ook hoe ze in de bossen aan akkerbouw deden. We bezochten een aantal powwows, dat zijn feestelijke en spirituele bijeenkomsten.
Grote powwows kun je vergelijken met een festival, waarin groepen artiesten namens stammen uren lang traditionele melodieën slaan en waarop regionale dansers hun kunsten tonen. Dat zijn soms demonstraties, soms wedstrijden. En er zijn talloze kraampjes met inheemse maaltijden, gereedschappen en kleding. Maar altijd met de cultuur en afkomst als uitgangspunt.
Op uitnodiging waren we ook bij kleine powwows. Dit zijn intieme, meer familiaire bijeenkomsten, vergelijkbaar met een bruiloft. Ook hier is muziek en eten, maar de aanwezige winkels zijn meer functioneler. Het was erg ontroerend.
Natuurlijk maakten we veel tijd voor het scheiden van rassen, dat in de VS nog lang een formelere gang van zaken was en informeel nog langer duurde. Joden en Zwarten waren daar lang tweederangs burgers. Voor de Joden begon de bevrijding na de Koreaanse oorlog, terwijl de zwarten moesten wachten op de dienstplicht in de Vietnamoorlog.
Met de opkomst van rechtse en linkse extremistische groepen in de Europese samenleving, was het interessant om te leren hoe er met een groepering als de Ku Klux Klan wordt omgegaan. Formeel is de organisatie in 1865 opgerichte organisatie in 1944 verboden en opgeheven, maar in staten in het Zuiden van de VS bleef de organisatie tot diep in de jaren ’60 actief, zij het minder centraal aangestuurd. Wel werden die regionale groepen min of meer gedoogd door lokale politie-eenheden die zich goed konden vinden in de radicale standpunten van die organisatie. Inmiddels is de (verboden!) KKK verworden tot een splintergroepering die geen bijeenkomsten meer organiseert, mar met haar gedachtegoed nog altijd aanhangers trekt.
We proberen zoveel mogelijk hands on te doen, dus volgen workshops of werken mee in lokale projecten. Ook wandelden we de route van een protestmars die ooit geleid werd door Dr. King en werkten we met experts van Amerikaanse burgerrechtenorganisaties en studiecentra aan projecten rond segregatie.